Reiskriebels inpakken en wegwezen

  Onze laatste dag in Toscane zullen we gebruiken om Pisa te bezoeken. Mijn lieverd en ik hebben ons voorgenomen vandaag de gids niet te volgen maar onze eigen weg te gaan op de Piazza die Miracoli zodat er nog voldoende tijd kan overblijven om elders in de stad een muurschildering van Keith Haring te gaan bewonderen. Ik wil immers   mijn kameraad en popart kunstenares Winnie verrassen met een foto van het kunstwerk. Al van op de parking voor de autocars is het overduidelijk dat het bezoek aan "Het plein der wonderen", een heel drukke bedoening zal worden. Massa's toeristen schuifelen als in processie richting de piazza.    Onze gids kan ons niet vertellen wanneer en waar wij terug worden verwacht bij de bus. Ze wilt eerst tickets gaan kopen voor de groep en ze kan niet inschatten hoelang dat zal duren. Wij kunnen dus niet anders dan met haar meewandelen naar de  Billetterie .      Merkwaardig genoeg staat er aan de kassa's niemand aan te schuiven...

    Niet voor niets staat op het  Piazza della Signoria in Firenze  het standbeeld van Cosimo I de' Medici. Hij is de man die van zijn familie een roemrijk geslacht en van de stad een prachtig plaatje heeft gemaakt.  de' Medici is een familie van decadent rijke bankiers, kunstverzamelaars en mecenassen ten tijde van de renaissance. Een familie dat tot haar rangen zelfs een paus mocht rekenen. Toch waren de' Medici geen doetjes. Hun gezag lieten ze - niet zonder slag of stoot - ook ver buiten Firenze gelden. Met uitzondering van de stad Lucca wisten ze na veel strijd,  alle steden van Toscane tot de hunne te rekenen.  Maar van de doden niets dan goeds zeker? Dus heb ik het vooral graag over hoe onder hun stimulans Firenze wonderbaarlijk mooi is geworden en hoe de laatste telg van het geslacht er ook voor heeft gezorgd dat de meer dan kunstzinnige stad dat ook tot op de dag van vandaag is gebleven.    Anna Maria Luisa de' Medici is die laa...

  Deze namiddag staan op de agenda twee facultatieve bezoeken gepland en als afsluiter van de dag in Firenze zullen we vanaf de Piazzale Michelangelo (en ik citeer de brochure van onze reisorganisatie) "de skyline van de stad in alle glorie kunnen aanschouwen".    De stad kreunt onder de hitte en wij kreunen mee. Mijn lieverd heeft daarom andere plannen ... een terrasje met bijhorende verfrissingen is meer zijn ding. Komt daarbij dat hij uit principe geen kerken wilt bezoeken waarvoor je toegang moet betalen. Ja maar, zegt onze gids nog, de Santa Croce  is veel méér dan zomaar een basiliek. Maar het besluit van mijn lieverd staat vast.  We zoenen elkaar tot afscheid en ik volg de gids. Ondanks het feit dat het in de stad over de koppen lopen is, zet ze er flink de pas in.     Het is marktdag op het plein voor de basiliek. Door de drukte lijkt ze er maar niet in te slagen het aantal personen die mee de basiliek in willen, te tellen. Wat een gedoe! ...