Vive le Tour! (7 en 8 juli 2025)
's Anderendaags is het nog steeds zwaar bewolkt en valt er af en toe nog een spat regen. Maar in de wetenschap dat het vanaf morgen een stuk warmer zal worden, deert het weer ons eigenlijk niet.
Bovendien hebben we vandaag nog heel wat kilometers te rijden en vermits wij die traditiegetrouw afhaspelen langs de meest schilderachtige landelijke weggetjes, zullen wij het grootste deel van de dag sowieso binnen blijven.
Slechts af en toe lassen we een fotostop in want eerlijk, het is hier overal zo mooi dat een mens gewoonweg zou blijven fotograferen.
Naarmate we de stad Rouen naderen, geven de mooie Art nouveau huizen met de zwierig krullende glazen afdakjes boven hun voordeur de fakkel stilaan door aan de vakwerkhuizen zo typisch aan deze streek.
Woensdag a.s.zal de tijdrit in en rond Caen worden gereden. De stad willen we echter vermijden en dit niet alleen omdat het in een grote stad sowieso met een camper moeilijk doorkomen is. Maar wanneer een touretappe zich slechts langs 33 kilometers afspeelt, hoe groot zal de massa dan wel niet zijn langsheen het parcours?
Vooraf hebben we daarom beslist dat wij post zullen vatten in Thaon, een dorp net buiten Caen.
Op één camper na dan, staat hier nu nog helemaal niemand. Wat een luxe voor ons om hier een ideale plek uit te zoeken!
Netjes geïnstalleerd naast de kogeldistels waar koolwitjes blijkbaar dol op zijn, wordt het een fijne avond om de BBQ boven te halen.
8 juli 2025
De nacht was verkwikkend en dus beslissen we om al vroeg op pad te gaan. Op die manier kunnen we een flinke wandeling maken zonder het risico te lopen onze camper intussen al te zeer te laten omsingelen door - wie weet - lawaaierige wielerfanaten.
Het is via een veldweg dat we naar het centrum van het dorp wandelen. Hoe prachtig is het ook hier! Tarwevelden, maïsvelden en vlaspartijen wisselen elkaar af.
De eerste wielertoeristen zien we in de verte voorbijrijden en ook de eerste campers zoeken een plek.
Het doel van onze wandeling is naar een oude en ontwijde kerk uit de 11de eeuw te stappen, destijds in een vochtige en afgelegen vallei gebouwd. Ik heb er thuis een en ander over gelezen en het lijkt me wel leuk om die een keertje te bekijken. Hoewel het een behoorlijke wandeling is, is het toch niet echt moeilijk om ze te vinden vermits in het centrum van het dorpje een wegwijzer staat waar niet naast te kijken valt.
De Romaanse kerk is nu nog steeds een fraai juweeltje met heel fijne details en toch ook met merkwaardige figuren. Maar hoe ze destijds in Godsnaam op het idee zijn gekomen om hier in dit vochtige dal een kerk te bouwen, mag Joost weten! Te lezen op het infobord moet de kerkvloer zelfs een keertje zijn opgehoogd vermits de boel er veel te modderig werd.
Tijdens de zomermaanden juli en augustus kan ze helemaal gratis bezichtigd worden maar vandaag zijn we dinsdag en dus is de deur potdicht. Gelukkig zitten er een paar grote gaten in de deur waardoor we nieuwsgierig naar binnen kunnen gluren en we toch een en ander te zien krijgen.
De kerk werd halfweg de negentiende eeuw verlaten en ontwijd nadat een nieuwe parochiekerk dichter bij het centrum van het dorp werd gebouwd.
Maar het wordt tijd om opnieuw naar de camper te gaan. Het is immers nog een flinke tocht terug.
De rest van de dag zal het circus op gang komen en worden de meest strategische plaatsen ingenomen.
Langzaam maar zeker ontstaat een gezellige drukte. Hoe heerlijk om dit alles vanuit een luie zetel en in een zalig zonnetje te kunnen bekijken!
Reacties