Over Wetterse Pauwkens en nylonkousen

Nochtans geboren Aalstenaar zijnde, heb ik niet echt veel met Carnaval. Al raad ik iedereen aan om op zijn minst één keer in het leven de Aalsterse carnavalstoet te gaan bekijken. Ronduit prachtig is die! 

Ik heb het dan niet zozeer over de fanfares en de majorettes die mij als kind enorm boeiden  maar wel over de prachtige praalwagens waar een jaar lang met hart en ziel aan gewerkt wordt door menig kunstenaar, ingenieur, mecanicien, ...

Toch zijn het voor mij de majorettes geweest die mij, kind van de jaren zestig zijnde, enorm hebben weten te bekoren. Ik keek er mijn ogen op uit. Vooral dan omwille van de mooie kostuumpjes, het gegoochel met de stokjes en geloof het of niet, de nylonkousen. Ach wat wou ik ook graag majorette worden alleen al omwille van die nylonkousen. Maar het heeft niet mogen zijn. Ik had in die jaren nogal spillebeentjes en mijn moeder wist me er van te overtuigen dat een XXXS-maatje niet bestond in de wereld van de nylonkousen. 

 

 

Daar denk ik allemaal aan terug nu ik de kermistentoonstelling "De Pauwkens" in "Het huis van bewaring" bekijk. 

Want wie zijn die Pauwkens? 

Een brochure vertelt het verhaal van de stichting op 8 december 1962 van een trommelkorps ter uitbreiding van een reeds bestaande harmonie en waar later ook nog majorettes aan worden toegevoegd. 

 

 

Overgewaaid uit Amerika worden majorettes ook in Europa vanaf de jaren zestig erg populair. De televisie doet immers volop zijn intrede, waardoor nogal wat muziekverenigingen in een dip komen te zitten. En wat kan er meer leven inblazen dan een kort rokje en zwierige beentjes?

 

 

De brochure over de historiek van de Pauwkens heeft het ook over de talrijke activiteiten en optredens die op de agenda hebben gestaan. Niet dat het er met zoveel woorden vermeld staat, maar ik durf er mijn hoofd op te verwedden dat het korps ook in Aalst tijdens menig Carnavalstoet is mee opgestapt. 

Naar wiens zwierige beentjes heb ik als kind vol bewondering en vol dromen gekeken, vraag ik mij af terwijl ik de vele foto's in de tentoonstelling bekijk. Waren het die van Nadja? Nanette? Of misschien van Christa en Marleen? 

Droomde jij er ook van om majorette te mogen worden? Sloeg je liever op de trommel? Ga dan eens een kijkje nemen in het Huis van Bewaring. 

 

 

Doe dit zeker als je ooit lid was van De Pauwkens want een reünie staat op de agenda.  

In het cafeetje kom je bovendien vast en zeker deze knapperd tegen. 

 

 Niet te missen!