Somewhere over the rainbow

 

De nieuwe campervan van mijn lieverd heeft nogal wat technologische snufjes en vooraleer we er de wijde wereld mee zullen intrekken, willen we die snufjes toch een keertje uittesten. Daarom dat we een tweedaagse van gaan en keren organiseren. We trekken naar Ieper.

Aangezien we er dit jaar de traditionele Poppy parade op 11 november omwille van andere plannen, niet zullen bijwonen, gaan we nu. Momenteel is er trouwens ter hoogte van de Menenpoort het werkelijk prachtig standbeeld "The Hauntings" te zien en aangezien het om een rondzwervend kunstwerk van de Engelse kunstenares Jo Oliver gaat, vertrekt het in december alweer naar elders. Willen we het een keertje zien, dan is het nu of nooit. 

 

 

 

 

 

We zijn erg onder de indruk van The Hauntings en geraken er niet op uitgekeken. Wanneer we er daarom later op de dag nog een keertje naar terug keren verschijnt net op dat moment een regenboog aan de hemel. Symbolischer kan haast niet! 

 

 

Nadat gisteren storm Benjamin voorbij raasde, is het vandaag rustig genoeg om ook een keertje de belforttoren te beklimmen. En vermits ik dol ben op skylines en ik pas eerder deze week las dat de mogelijkheid tot het beklauteren van de toren bestaat, wil ik het vandaag een keertje proberen vooraleer ik er niet jong genoeg meer voor ben. 😅 

De man aan de kassa van het In Flanders Fields museum waar we doorheen moeten, heeft het over 231 trappen maar helemaal zeker is hij niet. Voor twee euro bovenop het museumticket (met onze museumpas is dat ticket gratis) kunnen we aan de klim beginnen. We beginnen er onmiddellijk aan kwestie van zeker te zijn dat het me lukt.

Ondanks het feit dat Benjamin is uitgeraasd, is het boven ongelooflijk winderig. Jawadde, wat moet dat hier gisteren geweest zijn! Maar het uitzicht is fantastisch, het weer zit mee.

 

  

 

Hoe klein een mens toch eigenlijk is, hoe onooglijk! En toch leven zovele emoties in elk van de stipjes die zich daar beneden over het marktplein voortbewegen. 

 

 

 

Toch voeren die stipjes ook oorlogen om … ja, om wat eigenlijk? 

 

Sinds ik afgelopen zomer het boek “Oorlog en terpentijn” van Stefan Hertmans las, laat het inzicht mij niet meer los. 

 

 

Bladzijde uit Oorlog en Terpentijn

 

  

De Groote Oorlog is het keerpunt geweest in hoe de mens oorlog voert. Dat schreef althans de grootvader van Hertmans die in de loopgraven nadacht over de teloorgang van het militaire eergevoel en het respect voor de vijand. En we hoeven maar vanavond naar het journaal te kijken om te beseffen hoe weerzinwekkend waar dit is.

 

 

 

Het is, gespreid over de jaren, de derde keer dat ik het In Flanders Fields museum bezoek. Het is steeds een ander soort bezoek en dit niet alleen omdat het museum zich telkens weer vernieuwd. Ook ik verander. Van pure geschiedkundige interesse bij mijn allereerste bezoek tot nu … met een hoofd vol vragen over hoe het verder moet met de mensheid, met die kleine stipjes daar beneden. 

 

 

Het is duidelijk dat de directie van het museum zich ook deze vragen stelt. in 2029 zal het museum zich voor de zoveelste keer vernieuwen en de vraag wordt nu reeds aan de bezoeker gesteld over wat anders moet/mag en wat kan worden toegevoegd.

Een bezoek aan Ieper is juist daarom een must! Dat hebben de Britten goed begrepen. Het krioelt hier dan ook van de Engelsen én hun schoolgaande jeugd voor wie een schoolreis naar de Vlaamse velden een verplichte activiteit is. 

 

Wanneer we 's avonds tegen de klok van achten naar de Menenpoort wandelen om er The Last post bij te wonen, staat het er zo vol dat van een deftige kiekje maken, geen sprake is. 

 

 

 

 

En zeggen dat die Last Post er al sinds 1928 dagelijks geblazen wordt!