Onze zomerhike in Massembre

 

 

Mijn lieverd heeft via een mail van Pasar een uitnodiging gekregen om deel te nemen aan een hike in Heer sur Meuse en dan meer bepaald met logement in het vakantiedomein Massembre. 

Het leuke aan het idee is dat het voor de eerste keer is dat ook mensen met een camper op het domein welkom zijn. Of we dat niet een keertje kunnen uitproberen, vraagt de lieverd. 

Bij mij rinkelen twee belletjes: een hike, kan mijn lichaam dat wel aan? Ik vrees van niet. Een tweede belletje brengt mij bij zoonlief die als monitor in spé én als leidinggevende bij Kazou meerdere kampen in Massembre heeft meegemaakt samen met een waslijst vrienden die nog steeds onder die noemer vallen. Ja, ... bij mijn zoon klinkt jeugdsentiment wanneer wij onze plannen ontvouwen. 

De hike zal niet echt voor mij zijn weggelegd maar op het programma staan toch ook wel een paar workshops waar ik plezier zou kunnen aan beleven terwijl mijn lieverd eens stevig kan gaan stappen. 

Wellicht omdat dit de eerste keer is dat ook campers toegelaten zijn, zitten er naar mijn gevoel toch wel wat kinderziektes in de aanpak van een en ander. Om te beginnen is het ons helemaal niet duidelijk waarom de mensen met 'n camper pas na de middag worden verwacht terwijl de anderen reeds in de voormiddag zich welkom mogen voelen. Op die manier missen wij het ontvangstcomité en dat heeft toch wel wat gevolgen voor het verdere verloop van het weekend zeker omdat we de klappen van de zweep binnen het vakantiedomein niet kennen. De openingswandeling langs de Drie Valleien schiet er voor ons dan ook bij in. Behalve de vriendelijke man aan de receptie zien wij geen hond. Hoe mooi het hier ook is, het lijkt ons hier erg doods en verlaten.

 

 

De camperplek op een voormalig basketbalterrein is niet meteen een plek om verliefd op te worden. Een grauwe, ruwe, stenige ondergrond in volle zon, vormt bij de huidige hittegolf zeer zeker geen pretje. Van "a room with a view" waar je bij het reizen met de camper zo vaak kan van genieten, is hier geen sprake ondanks het feit dat Massembre nochtans een prachtig gelegen vakantiedomein is. Maar hier ... op dit strak omzoomde terrein is er geen sprake van een fraai uitzicht. 

De prijs ligt zeer hoog omdat je niet per camper maar per persoon moet betalen wat uiteraard geen steek houdt. De prijs voor een parkeerplaats in de stad vermenigvuldig je toch ook niet met het aantal inzittenden in de wagen? Deze prijs per persoon staat trouwens helemaal los van de inbegrepen maaltijden want daar betalen wij uiteraard apart voor. Dus ons ontsnapt de logica en werkelijk nog nergens hebben wij reeds een dergelijke prijsberekening meegemaakt. En jawel, plaatsjes voor campers durven wel qua prijs ietwat uit elkaar te liggen maar dat heeft dan weer met de aangeboden infrastructuur te maken en het gebruik van water, elektriciteit, de mogelijkheid tot het lozen van "grijs" water en dergelijke. Rekening houdend met wat hier kan en mag, ligt de prijs veel te hoog. Gelukkig maakt de mogelijkheid om in het gebouw van de receptie te kunnen douchen ja zelfs handdoeken te mogen gebruiken een en ander goed zeker nu de temperatuur tijdens ons verblijf werkelijk de pan uit swingt. 

Maar in afwachting dat we dit alles te weten komen, maken wij onder ons tweetjes dan maar een verkennende wandeling en zoeken we het verkoelende water op. Een saunaatje doen, is voor ons nu echt niet aan de orde. Maar de mogelijkheid is er wel. 

 

 

Hoe prachtig het hier ook is, toch voelen wij hier momenteel niet de beloofde "verbinding". Met de natuur zeker wel maar voor de rest is het hier vrij eenzaam. Er is werkelijk niemand te zien zelfs niet in de cafetaria die - gelukkig voor ons -  op vrijdag de deuren open heeft. De rest van het weekend zal dit niet het geval zijn. Om aan de hitte te ontsnappen, installeren wij er ons hoe dan ook om er een fris biertje te bestellen. 

 

 

Dit alles valt ons toch wel tegen doch de eerste werkelijk aangename verrassing vormt uiteindelijk het avondmaal dat zeer verzorgd is en ruime keuzemogelijkheden heeft. Lekker, écht lekker! 

 

 

 

 

Maar de hitte heeft mij afgemat en dus pas ik na het avondeten voor de voorstelling van het programma in de Vuurschuur. Mijn lieverd zal voor twee moeten luisteren. 

 

  

's Anderendaags staan reeds heel vroeg een portie ontspanningstechnieken op het programma. Een kolfje naar mijn hand. Maar potverdorie zeg, waar vind ik in Godsnaam zaal Belladone? Ik blijk niet de enige sukkel te zijn die de plaats van afspraak niet weet te vinden. Samen met een andere dame (toevallig ook iemand die hier met een camper is gearriveerd ?) wordt het een heuse zoektocht en ik word zo stilaan chagrijnig omwille van zoveel ongemak. Bijna willen we de pijp aan Maarten geven als dan toch een man van de poetsploeg ons de weg wijst. 

Gelukkig werken de ontspanningstechnieken ongelooflijk goed en al zeker omdat de leraar die ze ons aanleert er de geknipte, rustige stem voor heeft. Ach, wat doet dit deugd. Helemaal opgekikkerd verschijn ik even later aan het rijkelijk gevuld ontbijtbuffet. Zaaaaaaalig!

Onze wegen gaan nu uit elkaar. Terwijl mijn lieverd een eerste wandeling aanvangt, wil ik het beter fotograferen met smartphone onder de knie krijgen. En wat doet die leerkracht dat goed zeg! Aan de hand van voorbeelden leert zij ons in recordtijd niet alleen de mogelijkheden van onze smartphone camera kennen maar krijgen we meteen ook een spoedcursus in de fotografie. Ik ben blij met de dingen die ik hier, nu nog rustig zittend, krijg aangeleerd. Lastiger wordt het wanneer het "koele" leslokaal wordt ingeruild voor de nu reeds hete buitenlucht. Bedoeling is de theorie tijdens een wandeling in de praktijk om te zetten. Vrijwel meteen begint het me te duizelen. Van mooie foto's nemen, zal ik, vrees ik vandaag niet veel bakken. 

 

 

Maar ik sla de lessen op in mijn geheugen en probeer de dingen zeer zeker later uit. 

Nu eerst lekker eten. 

Hoewel we ons allebei ingeschreven hebben voor de wandeling met bijhorende workshop wildplukken, geven we na de middag toch forfait omwille van de tropische temperaturen. Trop is teveel en teveel is trop hé!  Rusten, lezen, een douche nemen ... meer dan dit zit er niet in. Behalve dan het genieten van het ons aangeboden aperitief en van de proevertjes gemaakt met dingen die werden meegebracht van de wildplukwandeling. De tzatziki met look zonder look is verrassend lekker. Dankjewel aan hen die de tocht toch hebben aangevat ondanks de hitte. 

En ondanks de veel te hoge temperaturen, beleven we 's avonds toch een kippenvelmoment. Dat hebben we de danken aan de maker van de film Snowdonia over de tochten die hij als wandelgids heeft gemaakt in Het Nationaal Park in Noord Wales. Ronduit prachtige beelden en met de zorgvuldig uitgekozen muziek erbij een film om helemaal Zen van te worden. 

De avondlucht brengt na de filmvoorstelling eenzelfde gevoel ... 

 

 

Ook 's anderendaags start de dag met een heerlijk Zen moment dankzij de Hatha yoga die we vandaag kunnen meemaken. Als kers op de taart leest bij wijze van afsluiter de echtgenote van de leraar een prachtig gedicht van Rumi voor.  Het gedicht "De herberg" *** geschreven in de 13de eeuw zou net zo goed vandaag geschreven kunnen zijn. Net daarom zal het me de rest van de voormiddag stof tot nadenken geven.

De wandeling naar Mesnil is een prachtig kolfje naar de hand van mijn lieverd. Zelf kies ik voor een wandeling in mijn eentje en wel in de richting van het wildpark waar om 10u30 het voederen van de dieren geprogrammeerd staat. Deze rustige wandeling is ideaal voor mij om de fotografische kneepjes die ik gisteren heb geleerd te oefenen. Maar dat is buiten de supersnelle dambordjes gerekend. Deze ongelooflijk vlugge en stressvol beweeglijke vlinders vliegen weliswaar pal voor mijn lens maar geven mij ondanks de aangeleerde "burst"functie in mijn smartphone niet de kans ze te fotograferen. Het komt mij voor dat ze best ook een keertje wat ontspanningstechnieken zouden aanleren. 😂

 

Net op tijd arriveer ik aan het wildpark om de voedselbedeling te kunnen bijwonen. Er zijn ook een paar gezinnen met kindjes komen opdagen. Wat is dit genieten zeg, voor jong en minder jong! 

 

 

 

Na mijn wandeling trek ik me terug in de koeltje van de accueille om er een boek te lezen. Ik tref er Ria aan die deze voormiddag dat prachtige gedicht van Rumi voorlas. We hebben er nog een deugddoende babbel over. 

Ondanks de hitte en de valse start, een mooie afsluiter van een fijne zomerhike.  

 

***

De herberg 

Dit mens-zijn is als een herberg
Elke ochtend nieuw bezoek

Een vreugde, een inzinking, iets vervelends,
een absoluut besef komt
als een ongenode gast

Verwelkom ze, ontvang ze allemaal gastvrij!
Zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld al je bezit je huis uitveegt,
behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor een nieuwe vreugd.

De donkere gedachte, de schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en nodig ze binnen in jouw huis.

Wees blij met iedereen die komt,
gene zijde heeft ze stuk voor stuk gestuurd,
om jou als raadgever te dienen.